Şerif Karakurt

ANNEANNEM VE REYHAN ÇİÇEĞİ

ANNEANNEM VE REYHAN ÇİÇEĞİ

Tarih: 30.05.2021

Geçen sene Ramazan Bayramı’nda memlekete gittiğimde anneannemi (d. 1921) ziyaret etmiştim. Dönüşte Isparta’ya getirmem için bir saksıya diktiği reyhan çiçeğini bana vermişti. Reyhan, hemen hemen kış başlayıncaya kadar kokusuyla ve rengiyle evimizi süslemişti.

Dün telefonum çaldı. Arayan küçük kardeşimdi. ❝Abi anneannemi hastaneye kaldırmışlar. Annem de hastaneye gitti. Dua et.❞ dedi. Hemen annemi aradım. Anneannem gece fenalaşmış, akşama kadar müşahede altında tutmuşlar.

Hastanedeki hemşireler anneme: ❝Anneniz, ara ara bir çiçeği sayıklıyor. Onu Şerif’e verin, ben onun için ekmiştim die tekrarlayıp duruyor.❞ demişler. Anneannem çok şükür Rabbimizin inayetiyle bugün biraz daha toparlamış. Hastaneden taburcu olmuş.

Annem az evvel görüntülü aradı, anneannem biraz bitkin hâlde olmasına rağmen hâlâ ❝Oğlum Şerif çiçeğini gel al.❞ dedi.

Ben de ❝Merak etme anneanne en kısa zamanda inşallah geleceğim.❞ dedim.

Tarih: 17.07.2021

Memlekete ancak bugün gelebildim, anneannemin yanına gittim. Kapıdan girdiğimi gördüğünde boynuma sarıldı. Tabi duygusal anlar yaşandı. Ama emanet çiçeği de aldım elhamdülillah.

Allah razı olsun, kendimi bildim bileli -diğer torunları gibi- beni de çok seven ve hayır dualarını hiçbir zaman eksik etmeyen bir insandır anneannem.

Anneannemin 99’luk bir tesbihi vardır. Hiç bir zaman elinden eksik olmaz. Bazen bir yerde düşürür veya unutur; hatrına gelirse hemen tesbihini bulup getirmemizi ister.

Hatta geçen sene şöyle bir olay yaşamıştım: Anneannem bize gelmişti. Daha sonra ben ders çalışırken o da oturduğu koltukta uzanmıştı. Uykuya daldığını anladım. Yalnız anneannemin ayaklarını kıbleye doğru uzattığını fark ettim. Birkaç dakika bile geçmeden anneannem bir anda uzandığı yerden irkilerek şöyle dedi: ❝Oğlum Şerif, neden söylemedin fark etmeden ayağımı kıbleye uzatmışım ve uykuya dalmışım. Rüyada beni ikaz ettiler.❞ Elhamdülillah ümmî olmasına rağmen anneannemin manevî yönü güçlüdür.

Rabbim kendisine ve diğer büyüklerimize hayırlı ömürler ihsan eylesin. Vakt-i saati geldiğinde imanla huzuruna almak nasip eylesin.

Sudan… Bahar Hazan Olmasın!

Sudan… Bahar Hazan Olmasın!

Çok iyi hatırlıyorum.

Sene 2014, bir Ramazan günüydü.

Sudan’ın başkenti Hartum’da iftara birkaç saat kalmıştı. Ekmek almak için dışarı çıkmıştım. Birinci bakkalda ekmek yoktu, ikincisinde, üçüncüsünde de bulamamıştım. O gün kaç farklı dükkâna girdiğimi hatırlamıyorum. Artık yorgunluktan ve sinirden elim ayağım titrerken, sokak arası bir ekmek fırınında ancak ekmek bulabilmiştim. Devamını Oku